Sorry voor de typos in dit stuk maar het toetsenbord hier is de helft kleiner als normaal en de letters staan met typex op de toetsen geschreven. Bovendien heb ik geen zin om het hele stuk na te lopen.

Iedereen die wel is Grand Theft Auto-San Andreas gespeeld heeft weet waar ik het over heb. Serieus, hij werkt hier bij een carribisch eettentje genaamd Miss Miriam. Hij is blijkbaar niet meer bang voor de FBI etc en maakt zich enkel nog druk of Michiel wel genoeg rijst binnen krijgt lol. We hebben niet om een foto durven vragen dus bewijs hebben we niet, jullie moeten zelf maar gaan kijken.

Tortuguero EINDELIJK IK BEN ER EEN KEER!! Vorige week nog op het nieuws hoe het overstroomd was in dit gebied maar dat viel allemaal wel mee. Wij hebben 4 dagen stralend weer gehad. Een nederlandse vrouw die hier woont verelde dat ze de floods elk jaar erg overdijven, een paar huizen lopen onder water, de overheid komt onnodig voedselpaketten brengen en het water loopt weer weg. Deze vrouw woonde niet in een duur huis ofzo hoor maar gewoon in een houten hut, net als de rest. De sfeer is hier heel anders dan in de pacific kant van Costa Rica, ze zijn hier ook een stuk armer aangezien het toerisme hier verbonden is aan de turtles, geen turtles = geen toeristen. Wij zijn hier in de goed periode, de leatherback en de groene zee schildpadden nesten op het moment. Dit betekend dus dat het hier hoogseizoen is, maar door de floods van vorige week is het hier toch lekker rustig.

De weg naar Tortuguero was best te doen. Vanaf La Fortuna hebben we een bus genomen naar Ciudad Quesada van daar naar Puerto Viejo de Sarapiqui en toen met twee andere backpackers een taxi gedeeld naar Guapiles. We hebben in Guapiles in een soort motel overnacht, en om het plaatje compleet te maken hebben we een pizza gehaald bij de Pura Vida Pizzas lol en daarna spaanstalige South Park gekeken " tu muertes Kenny...TU CABRON!!" ofzoiets mahaaaaa!! Aangezien het de eerste keer in weken was dat we tv keken hebben we ook nog War Of The Worlds gekeken tot diep in de nacht, leven de 100+ amerikaanse zenders hier jeej!
Nadat onze westerse batterij weer op fully loaded stond zijn we vertrokken naar Cariari. Daar hebben we een dubieuze rit naar Tortuguero gekocht in een dubieus kantoortje waarna de schattige toiletjuffrouw haar post verliet om ons te begeleiden naar het benzinestation waar we in een bus werden gestopt met een vijf en negentigjarige chauffeur die een paar 1000 colones in de hand kreeg gedrukt van de toiletjuffrouw. Het fossiel zette ons achter in de bus met onze rugzakken. Toen hij zonder iets te zeggen wegreed waren wij in de veronderstelling dat hij ons met die voormalige schoolbus helemaal alleen naar de boot zou rijde. FOUT! We reden naar de busstop waar honderd tico's stonden die echt allemaal in de bus moesten en bovendien allemaal in middle of nowhere woonden waardoor ze allemaal voor een maand eten bij zich hadden. Naast mij legde een tico aan zijn buurman uit hoe hij een gasvuur ging maken van iets dat op een douche buis leek..tjah..2 uur verder kwamen we aan in La Geest, iets later dan verwacht maarja als 5 mensen zich onderweg bedenken dat ze nog kaas nodig hebben dan stoppen we gewoon even 20 minuten, toch? Anyhow, zo kwamen we aan in La Geest we werden gedropt langs de weg waar de muy amable Luis stond te wachten om ons naar Tortuguero te varen. Omdat we de enige in de boot waren vroeg hij of we rustig aan wilde doen om dieren te kijken, en natuurlijk wlde we dat! Na tien minuten hadden we al een grote zoetwaterschildpad, brulaapjes en een hoop vogels gezien. Maar toen kwam het echte werk, grote american crocodiles lagen te rusten op zandbanken in het midden van de rivier en we konden ze van heel dichtbij bekijken. We kwamen er verschillende tegen onderweg, wat een prachtige dieren. Ook zagen we kaaimannen en verschillende andere dieren. En dan ben je dus nog niet eens in Tortuguero zelf! Wat een land!

We verblijven in een suite op het strand, echt superchique. Het is een ronde kamer, met geruisloze (!!!) fan aan het plafond bevestigt. Normaal heb je in budget hotels de keuze om of te smelten snachts of om de fan aan te zetten waardoor het lijkt alsof je op de landingsbaan op Schiphol ligt te slapen. Heerlijk dus!

Op de tweede ochtend hebben we een kanaaltour gedaan door het wildpark, nu snap ik waarom ze het hier de Costaricaanse amazone noemen. Overal vliegen prachtige watervogels en de basiliskjes lopen over het water. De brulaapjes aan verschillende kanten van het kanaal brullen elkaar toe. De kaaimannen zijn helemaal niet bang voor de boten we vaarden tot op 5 cm afstand en ze bleven gewoon liggen, je zou ze zelfs kunnen aanraken als je dat wil. Wat een mooie en leuke beestjes zijn het zeg. De tico die ons rondvoer in zijn visserbootje heette Abel en wist onzettend veel van de omgeving, de dieren en de planten. We hebben langs de kant in het bootje nog een kopje van zijn koffie gedronken en over andere zaken gepraat, echt een schat. 's avonds zijn we met een turtletour meegegaan en hier zijn we ons echt doodgecshrokke. Onder het mom van ' we love turtles' etc worden die beesten vreselijk uitgebuit. Je gaat dus met een gids mee met ongeveer 10 personen en je loopt naar de rand van het strand. De patrouillerende rangers die er eigenlijk zijn om de dieren te beschermen roepen door hun walkie talkies door waar een schilpad zich bevind. De groepen toeristen lopen allemaal die kant uit om vervolgens op vijftien meter afstand met zn allen te gaan wachten tot ze dichterbij mogen. De twee groene schilpadden die wij hebben gezien gingen er zonder eieren te leggen meteen weer vandoor de zee in. De aanwezige vijftig toeristen lopen vervolgens het beest achterna naar de zee als een morbide uitwuifcommitee. Ik overdrijf misschien een beetje, maar ik was er dusdanig van slag van ik bijna met tranen in mijn ogen naar het hotel liep. Je moet je voorstellen dat zeeschilpadden gigantische dieren zijn die nogal hulpeloos door het zand kruipen. ze moeten al genoeg externe factoren overwinnen vanaf hun geboorte om te overleven, laat staan dat wij ze nog gaan wegjagen ook. Ondanks alles vonden we de dieren op zich wel helemaal geweldig om te zien in de vrije natuur. In het vervolg gaan we wel naar sea world...